علل ناكامى احزاب سياسى در جهان سوم

با اينكه بيش از نيم قرن از تأسيس احزاب سياسى در جهان سوم سپرى مى شود، و لى همچنان احزاب و مسائل و ويژگيهاى آنها براى توده هاى مردم و گروههاى جامعه پديده اى [نا مأنوس] و جديد است، و علل اين را مى توان در موارد ذيل جستجو كرد:

1 ـ خاطرات تلخى كه ملل جهان سوم از احزاب سياسى در كشورهاى خود دارند.

2 ـ در دسترس نبودن كتابهايى در زمينه دانش سياسى و نيز عدم تدريس اين دانش در دانشگاهها و مراكز آموزش عالى كه اين امر سبب بى اطلاع ماندن جامعه از مسايل سياسى و احزاب مى شود،3 ضمن اين كه شكست احزاب سياسى در تجربه انتخابات و نمايندگى و شوراهاى شهر نيز از اينجا ناشى مى شود.

آيت الله شيرازى (دام ظله) سپس پرسشهايى را از زبان روشن فكرانى كه تحولات سياسى آنان را غافلگير كرده و در اين رابطه دچار تك و تاب و مشكل شده اند مطرح مى كند. پرسشهايى از قبيل:

توان احزاب در متبلور ساختن خواستهاى ملتها چه اندازه است؟ احزاب چه نقشى در سرنوشت حكومتها دارند؟ مزايا و معايب احزاب كدام است؟ چگونه احزاب به ابزارى براى تحقيق بخشيدن به منافع شخصى تبديل مى شوند؟

معظم له، سپس در ضمن تعريف حزب سياسى، به معناى لغوى و قرآنى حزب اشاره مى كنند و آنگاه به بررسى چگونگى فزونى قدرت احزاب در كشورهاى غربى مى پردازند و آن را ناشى از روى نهادن مردم به اين نوع مكتبهاى سياسى مى دانند، تا جايى كه حكومتها بدون حمايت و پشتيبانى احزاب نمى توانند در هرم قدرت باقى بمانند، و اين امر به آنجا رسيده است كه احزاب سياسى در جوامع غربى بخشى از ضرورتهاى نظام دموكراسى شده است. جناب ايشان ضمن بيان جزئيات مسأله بيان مى دارند كه احزاب سياسى مبانى يا بنيادهاى پيكره جامعه مى باشند، درحالى كه سازمانهاى مردمى تشكيل دهنده خود آن پيكره هستند.

برگرفته ازکتاب شورا در اسلام-با تلخیص وتصرف