حضرت آيت الله العظمى شيرازى:هيچ چيزى نبايد مانع انجام رسالت و تحمل وظيفه ى هدايت ديگران شود

بسم الله الرحمن الرحيم

حضرت آيت الله العظمى سيد صادق حسينى شيرازى دام ظله در ديدار با جمعى از روحانيون و طلاب شهرهاى تهران، اصفهان و قم بر انجام رسالت و تحمل وظيفه ى تبليغ و هدايت ديگران تأكيد كردند.

معظم له در اين ديدار صميمى كه در بيت ايشان بر پا شده بود در ابتداى سخنان خود با اشاره به بيان خاطره و داستانى واقعى اظهار داشتند: چند دهه پيش از اين در عراق تاجر معروفى بود كه بزرگترين مدارس علميه ى عراق را با بودجه و سرمايه ى شخصى خود بنا كرده و براى اداره ى آنها نيز موقوفاتى بر جا گذاشته بود كه البته وى چند سال قبل فوت كرده و در يكى از حجره هاى جنوبى صحن حرم مطهر سيدالشهدا عليه السلام دفن مى شود.

ايشان ادامه دادند: سالها پيش از اين زمانى كه ايوان حرم مطهر سيدالشهدا عليه السلام را تعمير مى كردند رسم بر اين بود كه ماشين وارد صحن حرم نشود زيرا داخل شدن ماشين در حرم حتى اگر براى امر تعميرات باشد را نوعى بى احترامى به آن مكان مقدس تلقّى مى كردند، لذا كارگران حمل و جابجايى خاكهاى ساختمانى را شخصاً و به صورت دستى انجام مى دادند.

ايشان افزودند: شخصى نقل مى كرد و مى گفت: در آن زمان كه كار تعميرات حرم مطهر حضرت سيدالشهدا عليه السلام در حال انجام بود و من نيز در حال عبور از صحن مطهر حرم بودم متوجه شدم كه گويا يكى از اين كارگرها كه مشغول كاركردن و حمل خاك ها مى باشد، شبيه همان تاجر معروف عراقى است كه البته بر خلاف ديگر كارگرها كه كيسه هاى خاك را به روى كمر حمل مى كردند به صورت ناشيانه كيسه هاى خاك را بر روى سر خود حمل و جابجا مى كرد. لذا از كسى سؤال كردم كه آيا اين فرد همان تاجر معروف است كه به من گفت: آرى، آن فرد همان تاجر معروف مى باشد.

معظم له ادامه دادند: آن شخص مى گويد كه به نزد آن تاجر معروف رفتم و گفتم: شما كه تاجر بزرگ و معروفى هستيد چرا اين كار را انجام مى دهيد؟ كه در پاسخ من گفت: من مى خواهم با پول آن براى خودم كفن بخرم تا بعد از مرگم مرا با آن كفن دفن كنند لذا تصميم گرفتم تا به اندازه ى پول يك كفن در اينجا كار كنم تا پول آن از اين طريق به دست آمده باشد.

حضرت آيت الله العظمى سيد صادق شيرازى دام ظله در ادامه ى اين مطالب تصريح نمودند: البته نيازى نيست كه ما هم بخواهيم مانند آن تاجر، كارگرى كنيم زيرا از ما چنين انتظارى نيست؛ لكن من و شما راه و وظيفه ى مهمتر ديگرى داريم كه بايستى به آن بپردازيم و آن چيزى نيست جز هدايت ديگران. زيرا براى اهل علم راه ترقّى و صعود بسيار است اما در عين حال نيز نبايد از ترس برخى مسايل مانند ترس از ريا، آن را رها كرد.

معظم له خاطر نشان ساختند: وجود برخى از اين ترس ها نبايد مانع از راه و هدف ما شود لذا بايد تحمل وظيفه كرده و به تبليغ و هدايت ديگران بپردازيم.

مرجع عالى قدر همچنان در بخش ديگرى از سخنان خود افزودند: در روايت است كه مؤمن بايد زيرك باشد؛ البته زيرك در امور دنيا كسى است كه جنسى را ارزان بخرد و گران تر بفروشد، اما در ميان اهل علم كسانى زيرك هستند كه به بيراهه نرفته و گمراه نشوند، بلكه در مسيرى قدم بردارند كه به خدا منتهى شود زيرا خداى متعال در قرآن كريم در تعبيرى از قول شيطان نقل مى فرمايد: خدايا به خودت قسم كه بنده هاى خوبت را، كسانى كه در راه تو هستند و اگر ادامه دهند به تو مى رسند را گمراه كنم و از مسير خود برگردانم.

حضرت آيت الله العظمى شيرازى در ادامه تصريح كردند: يكى از علماى نجف اشرف كه چندين جلد شرح عروه دارند و مدتى نيز در تهران زندگى مى كرد، در حدود بيست و چند سال قبل در قم و در همين جا براى ما نقل كردند كه سالها قبل در تهران كه داراى جمعيتى حدود 600هزار نفر بود، 60 فقيه مسلّم وجود داشت؛ اما اكنون ملاحظه مى كنيد تهران داراى 6 ميليون نفر جمعيت است اما 6 فقيه مسلّم هم ندارد! لذا بايد اين كاستى ها جبران شود كه البته كسى اين كار را انجام نخواهد داد جز من و شما كه بايد تلاش كنيم و ديگران را براى اين امر راهنمايى و تربيت نماييم.

ايشان افزودند: البته شايد خيلى از كسانى كه به آنها توصيه مى شود و تشويق مى كنيد، اين كار را نپذيرند اما اگر درصدى از آنها هم به راهنمايى و تلاش و تشويقِ شما به دنبال فراگيرى علوم دينى و طلبه شدن بروند، براى شما اجر و ثواب زيادى دارد.

معظم له خاطر نشان كردند: در احوال مرحوم صاحب مفتاح الكرامه آقاى حاج سيد جواد عاملى كه استاد مجتهدين و مربى فقها است و يا در احوال صاحب جواهر نوشته اند كه مرحوم صاحب جواهر فرموده است اگر ايشان، يعنى صاحب مفتاح الكرامه، نبودند من اين راه را رها كرده بودم؛ لذا ايشان سبب شده اند كه صاحب جواهر در اين راه بماند و بشود فقيه بزرگ و صاحب جواهر الكلام كه اين همه خدمت ارزنده به فقه ما نموده است. بنابراين يكى از حسنات مرحوم سيد جواد عاملى همين است كه صاحب جواهر اين موضوع را بر سر قبر ايشان نقل كرده و مى گويد به مادر من سفارش كرده بود كه نگذاريد ايشان از نجف خارج شده و به جايى ديگر برود.

ايشان در پايان بار ديگر بر تشويق ديگران و كسانى كه آمادگى طلبه شدن و ورود به فراگيرى علوم دينى را دارا هستند تأكيد كرده و افزودند: ثواب اين كار نه تنها از تشويق كردن ديگران براى نماز شب كمتر نيست بلكه بيشتر نيز مى باشد.