آيت الله العظمى سید صادق حسینی شيرازى: تنها مردم عراق هستند كه مى توانند خود را از هجوم ستم برهانند

بسم الله الرحمن الرحيم

جمعى از شيوخ و معتمدان عشاير عراق و نيز اعضاى هيئت خادمان آل محمد صلى الله عليه وآله ساكن در نجف اشرف در شهر مقدس قم با مرجع عالى قدر حضرت آيت الله العظمى حاج سيد صادق حسينى شيرازى دام ظله ديدار كردند.

معظم له ضمن رهنمودهايى، سخن خود را با اين حديث رسول خدا صلى الله عليه وآله آغاز كرد كه فرمودند: «كلّكم راع وكلّكم مسؤول عن رعيّته؛(1) همگى تان سرپرستانيد و همگى تان در قبال رعيت خود مسئوليد».

آن گاه در توضيح اين روايت فرمودند: پدر، مادر، فرزند، همسر، برادر، خواهر، استاد دانشگاه، معلم، مدرس و حتى كارپرداز مدرسه يا اداره نسبت به يكديگر مسئوليت دارند. همين قاعده، خويشاوندان و افراد عشاير را نيز در بر مى گيرد. شهر و روستا و تمام لايه هاى اجتماعى از اين قاعده مستثنا نيستند و بسا كه مسئوليتِ خادم و پيشكار از مسئوليت ما فوق سنگين تر باشد، چرا كه ممكن است، توان يا درك بيشترى داشته باشد. اميرالمؤمنين على عليه السلام مى فرمايند: «المرء بأصغريه بقلبه ولسانه؛(2) [جايگاه و] مسئوليت انسان، به دو [عضو] كوچكش بستگى دارد، به قلب [خيرخواه] و به زبانِ [كارگشا و اصلاح گر] او».

معظم له افزودند: عراقِ خونين پيكر و ملت بلند همت و مظلومِ آن، طى تاريخ بلندش، به ويژه در دوران گذشته، مخصوصاً در سه دهه ى اخير، سختى ها و تلخ كامى هاى فراوانى را به خود ديده و ستم هاى فراوان و بحران هاى بزرگى را تحمل كرده است. حال سؤال اين است كه چه كسى بايد اين مظالم و مشكلات و محنت ها را از ملت عراق دفع كند و مسئوليت اين اقدام بر عهده ى كيست؟

آيت الله العظمى شيرازى با اشاره به اهميت توجه به جوانان فرمود: در يكى از آمارهاى غرب درباره عراقِ قبل از سقوط صدام خواندم كه آمار جوانان شيعه ى عراق را نه ميليون نفر اعلام كرده بود. راستى چه كسى وظيفه گردآورى و سامان دادن اين جمعيت بزرگ از جوانان عراقى را دارد؟ مسلّم اين كه خود جوانان و ديگر شهروندان عراقى در اين زمينه مسئول هستند. به ديگر بيان، هر فرد عراقى در حد توان و امكاناتى كه در اختيار دارد، نسبت به ديگر هموطنان خود مسئول است و در صورت بى توجهى بايد در برابر خدا، پيامبر، امامان و بالخصوص امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشريف و در برابر تاريخ پاسخگو باشد.

ايشان افزود: در اين موقعيت حساسى كه عراق در آن قرار دارد، صاحبانِ نقود، عالمان، شيوخِ عشاير، ريش سفيدان، جوانان، كارمندان، بازرگانان، كسبه و تمام مردم عراق، دو چيز را وجهه ى همت خود قرار دهند:

1. يكايك ملت عراق، با ياد گرفتن آموزه هاى اهل بيت عليهم السلام و آنچه قرآن كريم و چهارده معصوم عليهم السلام از انسان خواسته اند، خود را به الگوئى مقبول بدل كند. به عنوان مثال، هرگاه يكى از شما به زيارت حضرت سيدالشهدا عليه السلام مى رود بكوشد كه بفهمد امام حسين عليه السلام از او چه مى خواهد و بر آن باشد كه امام عليه السلام را با جان و دل ببيند. مسلّم اين است كه اگر امام عليه السلام را با ديدگان مى ديديم، تنها سفارش آن حضرت اين بود كه :«كونوا لنا زيناً ولا تكونوا علينا شيناً؛(3) مايه ى زينت ما باشد و مبادا [با رفتار نكوهيده ى خود] ما را خدشه دار كنيد.» بنابراين هر يك خود را در تمام عرصه هاى عبادى و كارى، با خواسته ى قرآن همسو و منطبق كند.

2. هر يك به عنوان مسئول شرعى با بهره گيرى از آنچه در توان دارد، در راه سامان دادن اين ملت و پر كردن خلأهاى بزرگ و فراوانى كه در عراق وجود دارد بكوشد.

اين امر با تأسيس هيئت ها و كميته هاى حداقل سه نفره از مردان و زنان، در سراسر عراق و در تمام عرصه هاى علمى، سياسى، اقتصادى، اجتماعى، فرهنگى، عشايرى، خانوادگى و حوزوى ممكن خواهد بود.

اين كميته ها و هيئت ها حل مشكلات ازدواج جوانان، ايجاد اشتغال، رفع نيازمندى ها و خدمات رسانىِ در مناطق خود را بر عهده خواهند داشت تا به خواست خداى متعال، ملت مظلوم عراق از وضعيت محنت بار خود رهايى يابد و در شاهراه هدايت قرار گيرد و چنان باشد كه خدا و پيامبر و اهل بيت عليهم السلام او خواسته اند.

معظم له در ادامه ى بيانات خود فرمودند: در آينده كه امنيت بر عراق حاكم مى شود و ان شاء الله اين امر هر چه زودتر تحقق خواهد يافت، مليون ها انسان از سراسر جهان به عراق خواهند آمد تا عتبات مقدس آن سامان را زيارت كنند، اما همه ى هدف، زيارت نيست كه زيارت بخشى از هدف و مقدمه اى براى هدف بزرگ تر است و آن، بهره گيرى از انواع هدايت اهل بيت عليهم السلام است.

مولاى مان امام صادق عليه السلام در بخشى از زيارت امام حسين عليه السلام، با اشاره ى به جدش، به درگاه الهى عرضه مى دارد: «وبذل مهجته فيك ليستنقذ عبادك من الضلالة والجهالة والعمى والشكّ والارتياب؛(4) جان خود را در راه تو داد تا بندگانت را از گمراهى، نادانى، كوردلى و شك و ترديد برهاند.»

بى ترديد كافران و بت پرستان همگى در گمراهى اند. در اين صورت، چه كسى مى بايست اين سخن امام صادق عليه السلام را در راه نجات هموطنان كم آگاه خود و ديگران عملى كند؟ تك تك مردم عراق هر يك به اندازه ى شناخت، توان، قلم، بيان و تشويق خود بايد اين رسالت را به انجام برسانند.

آيت الله العظمى شيرازى، خطاب به ميهمانان خود فرمود: ان شاء الله با اندوخته اى بزرگ از بركات زيارت حضرت معصومه و امام رضا عليهما السلام به كشور، شهر و كاشانه ى خود باز مى گرديد، پس ـ انشاء الله ـ به قدر توانمندى خود، در اين راه فعاليت كنيد و از محل زندگى، روستا، شهر و محل كارتان شروع كنيد و بدانيد كه مى توانيد كارهاى بزرگى را به انجام برسانيد.

ايشان افزود: در يكى از شهرهاى بزرگ اسلام حسينيه اى بزرگ ديدم. يكى از اهالى آن شهر به من گفت: اين حسينيه ى بزرگ را يك باربر ساخته است، بدين ترتيب كه درآمد خود را با حضرت سيدالشهدا عليه السلام تقسيم مى كرد و از سهم آن حضرت، زمين اين حسينيه را كه در محلى دور از شهر و در بيابان قرار داشت، خريد و به تدريج آن را ساخت و امروزه اين حسينيه در مركز شهر قرار گرفته است.

آيت الله العظمى شيرازى در پايان سخنان خود فرمود: سرورمان حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها در خطبه ى خود، قيامت را توصيف كرده و مى فرمايند: «والزعيم محمّد؛(5) وبزرگ و مهمتر، محمد است».

ايشان با اين بيان، روشن مى كنند كه بزرگ ترين مسئول در اين روز، سرورمان پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله هستند. بى ترديد يكايك ما در روز قيامت محضر ايشان برده خواهيم شد، در آن هنگام اگر از ما بپرسند: «چه چيزى براى اين روز اندوخته ايد؟» در صورتى كه كارى نكرده باشيم، چه پاسخى خواهيم داشت؟

بنابراين، همگى و به صورت دائم بايد به اين مسئله بينديشند، به ديده ى اهميت به آن بنگرند و به مسئوليت خويش عمل كنند.

از خداى بزرگ، براى مؤمنان سراسر جهان، به ويژه مؤمنان عراق، على الخصوص در شرايط فعلى، توفيق خدمت روز افزون مسئلت دارم.

 -------------------------------------------------------------------------------

پی نوشتها:

1) جامع الاخبار، ص119.

2) غرر الحكم، ص66، حديث 881.

3) وسائل الشيعه، ج21، ص8، ح15502.

4) الكامل في الزيارات، ص228.

5) الاحتجاج، ج1 (احتجاج حضرت فاطمه عليها السلام با مردم) ص102.